درست کردن ِ چند آدم برفی ، بی تو
سفید کردن ِ چند تار ِ مو ، در نبودت
و گذشتن از چند زمستان ِ حسرت
تا نوازش ِ دستان ِ تو راه دارم
.
.
چند شکوفه باران ، باید شکوفه شوم
تا چند ابر ِ بهاری ، خیس ِ نیاز شوم
و چند نوبر ِ چغاله را وحشت از رفتنت
تا نوروز ِ بوسه ی تو را ببینم
.
.
بی تو گذشتن از هوس ِ چند غروب ِ دریا
زمزمه ی ِ چند جاده با ترانه بازی ِ رویایت
و چند آب تنی در صداقت ِ آبی ات ،
مانده تا حُرم ِ نفسهایت را تابستان بدانم
.
.
تا کدامین مهر ، شاگرد ِ مهربانی ِ تو باشم
تا چند انار چین ، دهاتی ِ کوی تو بمانم
و چند بار خستگی ِ برگها را طاقت بیاورم
تا یلدای آغوش ِ تو را ، قصه شوم
.
.
به من بگو چند باز کردن ِ پنجره
چند شبانه ، باز تو را خواب دیدن
و چند شعر ، به بهانه ی چشمان ِ تو
تا واژه ی " دوستت دارم " فاصله دارم