سلام من در زمینه انمیشن از شما کمک میخام میشه بهم کمک کنید؟

یاد آن روزی که یاری داشتیم / این چنین خوار نبودیم ، اعتباری داشتیم

ای که ما را در زمستان دیده ای با پشت خم / این زمستان را نبین ، ما هم بهاری داشتیم .

بزنم به تخته اجی خوشگلم چقدر طرف دار داری

چیزایی که من یاد گرفتم ...

یه روز بهم گفت: می‌خوام باهات دوست باشم؛ آخه می‌دونی؟ من اینجا خیلی تنهام...!
بهش لبخند زدم و گفتم : آره می‌دونم! فکر خوبیه! من هم خیلی تنهام
یه روز دیگه بهم گفت: می‌خوام تا ابد باهات بمونم؛ آخه می‌دونی؟ من اینجا خیلی تنهام...!
بهش لبخند زدم و گقتم: آره می‌دونم! فکر خوبیه! من هم خیلی تنهام
یه روز دیگه گفت: می ‌خوام برم یه جای دور، جایی که هیچ مزاحمی نباشه
بعد که همه چیز روبراه شد تو هم بیا، آخه می‌دونی؟ من اینجا خیلی تنهام...!
بهش لبخند زدم و گفتم : آره می‌دونم فکر خوبیه! من هم خیلی تنهام
یه روز تو نامه‌ش نوشت: من اینجا یه دوست پیدا کردم! آخه میدونی؟ من اینجا خیلی تنهام...!
براش یه لبخند کشیدم و زیرش نوشتم: آره می‌دونم فکر خوبیه! من هم خیلی تنهام
روز بعد نوشت: من این دوستمو خیلی دوسش دارم،  آخه می‌دونی؟ من اینجا خیلی تنهام...!
براش یه لبخند کشیدم و زیرش نوشتم : آره می‌دونم فکر خوبیه! من هم خیلی تنهام
یه روز یه نامه نوشت و توش نوشت: من قراره اینجا با این دوستم تا ابد زندگی کنم! آخه می‌دونی؟من اینجا خیلی تنهام...!
براش یه لبخند کشیدم و زیرش نوشتم: آره می‌دونم! فکر خوبیه! من هم خیلی تنهام
حالا دیگه اون تنها نیست و من از این بابت خیلی خوشحالم
ولی چیزی که اون نمی دونه اینه که
من هنوزهم،   خیلی تنهام...

شعر یعنی با افق یک دل شدن
یا لباسی از شقایق دختن
شعر یعنی با وجود خستگی
بر سر پروانه دل سوختن
شعر یعنی سری از اسرار عشق
شعر یعنی یک ستاره داشتن
شعر یعنی یک نگاه خسته را
از کویر گونه ای برداشتن
شعر یعنی داستانی نا تمام
شعر یعنی جاده ای بی انتها
شعر یعنی گفتن از احساس موج
در کنار حسرت پروانه ها
شعر یعنی آه سرخ لاله ها
شعر یعنی حرف پنهان در نگاه
شعر یعنی ترجمان یک نفس
عمق سایه روشن دشت پگاه
شعر یعنی یک زلال بی دریغ
شعر یعنی راز قلب یک صدف
شعر یعنی درد دلهای نسیم
حرفی از تنهایی سبز علف
شعر یعنی تاب خوردن روی موج
در کنار برکه ساحل ساختن
شعر یعنی هدیه اس از آسمان
بهر یاسی بی نوا انداختن
شعر یعنی فصلی از سال نگاه
شعر یعنی عاشقانه زیستن
شعر یعنی پولکی از عشق را
روی دامان کویری ریختن
شعر یعنی حس یک پرواز محض
در میان آسمان پیدا شدن
شعر یعنی در حصار زندگی
غرث در گلواژه رویا شدن
شعر یعنی قصه یک آرزو
شعر یعنی ابتدای یک غروب
شعر یعنی تکه ای از آسمان
شعر یعنی وصف یک انسان خوب
شعر یعنی قلعه ای از جنس عشق
کم کنم از واژه و حرف و سخن
شعر یعنی حرف قلبی سرخ و پک
نه عبوری ساده چون اشعار من

پنجره باز است

منظره , دیوار آجری است

اما  نسیم ,

خاطره سبز چمن را می آورد

آسمان , بی نهایت است

نردبان , محدود است

اما باران ,

تصویر بی نهایت آسمان را می آورد

قلب من محدود است

عشق میان محدود و نامحدود است

اما چه کسی می تواند

برای من

تکه ای محبت بیاورد.

اگر از ظلمت ره می ترسی چلچراغ نگهم را به تو خواهم بخشید

روشنی های تنم را که نشان سحرند به تو خواهم بخشید

اگر از دوری ره می ترسی دستهایم را که پلی روی زمان می بندند

و به کوتاهترین فاصله من را به تو می پیوندند به تو خواهم بخشید

اگر از زمزمه٬از حرف کسان می ترسی من جدا از دگران به تو خواهم پیوست

من خویش را در تو نهان خواهم کرد و اگر ترس تو از خویشتن است٬

من تورا از تن خود٬در رگ هستی خویش که به هر ذره وجودم ٬

پر از خواهش توست محو دلم خواهد شد

من تمامی وفا تمامی دل عاشق خود را بی بهانه به تو خواهم داد

تا تو از من باشی

تو بیا ٬تو بیا که اگر آمدنت قصه پوچی باشد ٬

من تورا ای همه خوب تا دم مرگ نخواهم بخشید !