تمام لحظه ها را می شمارم تا شاید بار دیگر تصویر چهره مهربانت در سیاهی چشمم نقش بندد،  اما جز حلقه های اشک چیزی نصیبم نشد ، پیمون پیچ و خم های زندگی بی حضور وجود نازنینت که یک عمر به او تکیه کردم و طعم بی کسی را نچشیدم چه بی اندازه سخت و دشوار است .

این از نامهربانی های دوران است روزی می آید که می بینی واژه مادر در دهانت خشک شده و از ان دریای زرف صبر و وفا تنها چیزی که برایت مانده ، سنگ قبر است و قاب عکس و یک دنیا حسرت .

اینک در فراق خورشید زندگیم و مهربان قلبی که سالها به عشق و محبتم می نواخت نشسته ام .

مادرم تا ابد عاشقتم .