1 در ابتدا کلمه بود و کلمه نزد خدا بود و کلمه خدا بود. 2 همان در ابتدا نزد خدا بود. 3 همه چیز بواسطه او آفریده شد و به غیر از او چیزی از موجودات وجود نیافت. 4 در او حیات بود و حیات نور انسان بود. 5 و نور در تاریکی می درخشد و تاریکی آن را در نیافت. 6 شخصی از جانب خدا فرستاده شد که اسمش یحیی بود. 7 او برای شهادت آمد تا بر نور شهادت دهد تا همه بوسیله او ایمان آورند. 8 او آن نور نبود بلکه آمد تا بر نور شهادت دهد. 9 آن نور حقیقی بود که هر انسان را منور میگرداند و در جهان آمدنی بود. 10 او در جهان بود و جهان بواسطه او آفریده شد و جهان او را نشناخت. 11 به نزد خاصان خود آمد و خاصانش او را نپذیرفتند. 12 و اما به آن کسانی که او را قبول کردند قدرت داد تا فرزندان خدا گردند، یعنی به هر که به اسم او ایمان آورد. 13 که نه از خون و نه از خواهش جسد و نه از خواهش مردم، بلکه از خدا تولد یافتند. 14 و کلمه جسم گردید و میان ما ساکن شد، پر از فیض و راستی. و جلال او را دیدیم، جلالی شایسته پسر یگانه پدر. 15 و یحیی بر او شهادت داد و ندا کرده، می گفت: این است آنکه درباره او گفتم، آنکه بعد از من می آید پیش از من شده است، زیرا که بر من مقدم بود. 16 و از پری او جمیع ما بهره یافتیم و فیض به عوض فیض. 17 زیرا شریعت بوسیله موسی عطا شد، اما فیض و راستی بوسیله عیسی مسیح رسید. 18 خدا را هرگز کسی ندیده است، پسر یگانه ای که در آغوش پدر است، همان او را ظاهر کرد. یوحنا 18:1-1 -------------- زیرا هیچ بشری با بجا آوردن اعمال شریعت در نظر خدا پارسا شمرده نمی شود، بلکه شریعت تنها گناه را به ما می شناساند. رومیان 3:20 واضح است که هیچکس بواسطه شریعت نزد خدا پارسا شمرده نمیشود، زیرا پارسا به ایمان زیست خواهد کرد. غلاطیان 3:11 ------------ زیرا پادشاهی خدا خوردن و نوشیدن نیست. بلکه پارسایی، آرامش و شادی در روح القدس است. رومیان 14:17 اینک خدای امید، شما را از کمال شادی و آرامش در ایمان داشتن آکنده سازد تا با قدرت روح القدس، سرشار از امید باشید. رومیان 15:13 ----------- 16. زیرا خدا جهان را آنقدر محبت کرد که پسر یگانه خود را داد تا هر که به او ایمان آورد هلاک نگردد، بلکه حیات جاویدان یابد. 17. زیرا خدا پسر را به جهان نفرستاد تا جهانیان را محکوم کند، بلکه فرستاد تا بواسطه او نجات یابند. 18. هر که به او ایمان دارد محکوم نمی شود، اما هر که به او ایمان ندارد، هم اینک محکوم شده است، زیرا به نام پسر یگانه خدا ایمان نیاورده است. 19. و محکومیت در این است که نور به جهان آمد، اما مردمان تاریکی را بیش از نور دوست داشتند، چرا که اعمالشان بد است. 20. زیرا هر آنکه بدی را بجا می آورد، از نور نفرت دارد و نزد نور نمی آید، مبادا کارهایش آشکار شده، رسوا گردد. 21. اما آن که راستی را بعمل می آورد، نزد نور می آید تا معلوم شود که کارهایش به یاری خدا انجام شده است. یوحنا 3: 16-21 |
افزودن به ليست دوستان
.jpg){kind=small}
_80x80.jpg)
